Yeo Nakoni

“Als we de bank om een lening vragen, dan krijgen we die niet omdat we geen onderpand hebben.”

Lees meer
Yeo Nakoni, 51 Ivoorkust Storyline

We zigzaggen over de zandwegen van Korhogo in het noorden van Ivoorkust op weg naar een interview met Yeo. Bij het vallen van de avond komen we aan bij het huis van haar broer. Hij stuurt ons de velden in om haar te zoeken. We vinden haar hard aan het werk, diep gebogen over de kool op het veld, met haar zoon die haar helpt. In de omliggende velden zijn andere vrouwen even hard aan het werk. Ze vertelt ons trots dat ze haar perceel heeft uitgebreid. Ze neemt ons mee op een wandeling door de modderige velden naar een ander groot veld met kool die ze binnenkort gaat oogsten. Het licht is spectaculair als de zon ondergaat over de velden en we teruglopen naar het huis van haar broer, waar familie en vrienden zich voor de avond hebben verzameld.

Yeo Nakoni (51) is een boerin uit Korhogo in het noorden van Ivoorkust die groente verbouwt, voornamelijk kool en wortelen. Ze is getrouwd en moeder van zes kinderen. Vier van haar kinderen wonen nog thuis en daarnaast zorgt ze voor twee nichtjes. Haar man is helaas zijn baan als kok kwijtgeraakt, dus is zij de enige kostwinnaar voor acht mensen. Yeo vertelt ons dit alsof het heel gewoon is. Ze lijkt dit niet te zien als een bijzondere prestatie of als een last.

Yeo groeide op met zes broers en zussen. Haar ouders waren ook boeren. "Toen ik op mijn 15e van de basisschool kwam, wilde mijn vader dat ik verder leerde, maar mijn moeder wilde dat niet. Ze wilde dat ik meehielp op de boerderij." Haar lot was dus bepaald.

"Ik trouwde op 20-jarige leeftijd en verkocht op de markt groenten tot mijn schoonmoeder me aanraadde om deze groenten zelf te verbouwen en ze voor meer winst te verkopen. Dat was een goed idee, en ze regelde een stuk grond voor mij. Ik heb dit land nu al 35 jaar bewerkt, maar het land is niet van mij. In onze gemeenschap hebben vrouwen geen land, het is van de mannen."

Toen ze begon wist Yeo dat ze zakelijker moest worden en na gesprekken met vrouwen in haar buurt richtten ze samen een spaargroep op. Helaas was er weinig structuur in de groep en sommige vrouwen die van de groep geleend hadden, betaalden hun lening niet terug.

Jaren later hoorde Yeo over CARE en richtte ze een nieuwe spaargroep op, gebaseerd op het Village Savings & Loans Association-model van CARE. Ze zegt daarover: "Met deze aanpak konden we ons groepsgevoel versterken, een fonds opbouwen met ons spaargeld en met name de leningen terug betalen die we bij de groep hadden afgesloten. Iedere zondag storten we elk 500 frank (0,86 USD) en daardoor kunnen we elkaar leningen geven. We betalen onze leningen terug met rente, zodat ons fonds kan groeien. Binnen de groep kunnen we elkaar helpen. Wat we als groep kunnen doen, kan je niet alleen." Dankzij het succes van de groep werd Yeo's vereniging geselecteerd voor verdere steun van CARE, ondersteund door de H&M Foundation, inclusief cursussen in ondernemen.

Yeo gaat enthousiast verder: "Ik heb nu niet alleen veel kennis, maar ook veel ideeën om aan mijn ondernemerstraject te beginnen.” Naast de training zorgde CARE ervoor dat Madame Sekongo, een succesvolle ondernemer uit de regio, een motiverende lezing voor Yeo’s groep en andere groepen kwam geven. Yeo legt uit: "Madame Sekongo heeft ons veel advies gegeven, ze heeft ons geleerd om niet bang te zijn om de banken te benaderen voor krediet, maar om te lenen binnen onze mogelijkheden. Wij houden van haar en hebben veel respect voor haar."

Yeo wilde een lening afsluiten, maar omdat ze geen huis of land bezit, had ze niet het vereiste onderpand. "Als we de bank om een lening vragen, dan krijgen we die niet omdat we geen onderpand hebben.” Dankzij het partnerschap van CARE met een lokale microfinancieringsverstrekker kon Yeo echter een goedkope lening van ongeveer 2.500 USD afsluiten om haar bedrijf uit te breiden. Ze is nu vol vertrouwen haar lening aan het terugbetalen en ze is erg trots op wat ze heeft bereikt:

"Doordat ik dit stuk land heb, kan ik mijn kinderen naar school sturen en eten op tafel zetten. Deze grond heeft me veel gegeven, ook heel veel kracht. Ik ben optimistisch over mijn toekomst. Ik zie mezelf als een vrouwelijke ondernemer die beslissingen neemt en een belangrijke bijdrage levert aan het onderhoud van haar gezin. Ik zie mezelf over vijf jaar een eigen huis bezitten. Ik weet dat ik op de goede weg ben."